Mr Ana Mišurović (rođena Žeželj) rođena je u Beogradu ‒ Srbija, u septembru 1946. godine u tadašnjoj Jugoslaviji. Udata je od 1971. godine i majka dvije ćerke. Govori i piše engleski i francuski jezik.

Osnovnu školu i  gimnaziju  završila je u Beogradu 1965. godine, kada upisuje  Prirodno-matematički fakultet u Beogradu ‒ Grupa Fizička hemija koju je završila u roku, 1969. godine kao izuzetan student ‒diplomirani fizikohemičar. Nakon  diplomiranja  otpočela  je rad u Institutu za primenu nuklearne energije u poljoprivredi, veterinarstvu i šumarstvu ‒ INEP u Zemunu u  Zavodu za pesticide kao viši stručni saradnik, a zatim kao šef Laboratorije za biofizičku i analitičku hemiju (LABAH) u INEP ‒ Zemun. Post-diplomske studije upisala je 1977. godine na Grupi Fizičke hemije PMF u Beogradu. 

U junu  1981. godine sa suprugom i djecom prelazi u Titograd, sadašnju Podgoricu   i zapošljava se u Republičkom  Zavodu  za zdravstvenu zaštitu, kao viši stručni saradnik u Odjeljenju sanitarne hemje, a od 1990. do 1994.  je načelnik Odjeljenja za sanitarnu hemiju i ekotoksikologiju u Zavodu. Na zahtjev direktora Medicinskog instituta, 1987. godine upisuje specijalizaciju iz toksikološke hemije na Vojno-Medicinskoj akademiji u Beogradu ‒ VMA, gdje su joj priznate postdiplomske studije na grupi Fizička hemija sa Prirodno-matematičkog fakulteta u Beogradu, tako da je ista završena u maju 1988. godine. 

Nakon proglašenja Crne Gore za ekološku državu, i uspješno završene »Studije o pirealenu u KAP-u«  i učešća u Državnoj komisiji za zagađenja iz KAP-a, u aprilu 1994. godine, izabrana je za ministra za zaštitu životne sredine u Vladi RCG, gdje je ostala do kraja mandata ‒ kraj 1996. godine. Tokom rada u Vladi izradila je Studiju opravdanosti formiranja none institucije »Centar za ekotoksikološka ispitivanja Crne Gore« kao podrške realizaciji ekološke države Crne Gore. Nakon prestanka mandata imenovana je za direktora JU Centra za ekotoksikološka ispitivanja Crne Gore, gdje je bila nosilac izrade projekta  za opremanje CETI, nabavke opreme, njenog instaliranja i puštanja u rad, izbora i obuke kadra i izrade programa rada CETI koji počinje sa radom  u aprilu 1998. godine. Na mjestu direktora JU CETI  ostala je 3 mandata, do penzionisanja u maju 2011. godine. Treba istaći da je JU CETI prva sertifikovana (ISO 9001) i akreditovana (ISO/IEC 17025:2000 standard) institucija iz oblasti životne sredine u Crnoj Gori, a i šire. Nakon penzionisanja od 2011. do 2018. godine je imenovana za  predsjednika Upravnog Odbora JU CETI i Odbora Direktora d.o.o CETI, a od 2018. godine je  član istog Odbora.

Naučne i stručne publikacije:

Šest objavljenih naučnih radova u međunarodnim časopisima, preko 60 u domaćim časopisima i 45 uvodnih saopštenja na međunarodnim kongesima i simpozijumima i više od 90 na nacionalnim simpozijumima i kongresima sa međunarodnim učešćem.

Međunarodne ekspertske aktivnosti:

Od 1995. do 2012. godine  učestvovala je kao predstavnik Crne Gore na 17 međunarodnih konferencija i sastanaka (EC, OSCE, UNESCO-ROSTE, UNEP-UNECE, HRK, EEA, RERep, WB itd) za oblasti upravljanja životnom sredinom. U istom periodu kao rukovodilac projekata, realizovano je 15 međunarodnih i crnogorskih projekata iz oblasti životne sredine. Tokom saradnje sa MAAE-  Međunarodnom agencijom za atomsku energiju iz Beča (IAEA) bila je rukovodilac 6 regionalnih projekata i 4 nacionalna projekta, kao i Projekta čišćenja rta Arza od osiromašenog urana.

Tokom svog radnog vijeka obavljala je veliki broj društvenih funkcija i  bila član velikog broja domaćih i međunarodnih strukovnih  udruženja i organizacija. Od osnivanja Nacionalnog savjeta za održivi razvoj Vlade Crne Gore, bila je član u dva saziva, i ponovo od 2016. godine. Član je  Inženjerske komore Crne Gore (član IO V strukovne komore). Od 2001. godine jedan od osnivača i predsjednik Savjeta NVO „Zeleni Crne Gore“. 

Tokom 2002. godine bila je predstavnik i suorganizator iz Crne Gore III međunarodnog simpzijuma „Religija, nauka i životna sredina” ‒ RSE. Sesije su se održavale na brodu, koji je imao ulogu miritelja u kriznim-zaraćenim zonama Crnog, Egejskog i 2002. god. Jadranskog mora. Simpozijumi su bili  u organizaciji Patrijarha Vaseljenskog Bartolomeja, Pape Ivana Pavla II i Romana Prodija u ime EU i uz prisustvo najviših zvaničnika zemalja učesnica.

Projekti i ekspertske aktivnosti

Tokom dosadašnjeg radnog angažovanja bila je nosilac, učesnik i rukovodilac brojnih   projekata i studija i strateških  dokumenata za potrebe Vlade Crne Gore, tako i na međunarodnom planu, kao što su: „Studija distribucije PCBs, u okolini KAPa“, Studije »0« stanja emisija iz: KAP-a, Rudnika boksita u Nikšiću,TE Pljevlja, Rudnika uglja u Pljevljima; „Nacionalni Plan implementacije Stokholmske konvencije“ ‒ NIP za potrebe UNEP-GEFa; „Strateški akcioni plan za Skadarsko jezero “ za  SB (Svjetsku banku); Projekat „ADRICOSM-STAR“ sa italijanskim naučnim institutima za ispitivanje Jadrana. Izrađeni su brojni Elaborati Procijene uticaja i Strateške procijene uticaja na životnu sredinu (EIA i SEA) za najveće zagađivače, zatim „Studija o potencijalima za eksploataciju i vodosnabdevanje iz sublakustričkog izvorišta Karuč i Bolje sestre u Skadarskom jezeru“. Od 2011. do 2019, kao nacionalni ekspert, nosilac je izrade Baznih studija o kvalitetu Obalnog područja za CAMP Crne Gore ‒ „Analiza opšte osjetljivosti Crnogorskog primorja“; »Nacionalni akcioni plan Crne Gore o zaštiti Sredozemnog mora od zagađenja iz kopnenih izvora i aktivnosti (LBS protocol) ‒ »NAP update 2005‒2015. god.«, „Definicija metodološkog okvira za planiranje morskih područja u Bokokotorskom zalivu u skladu sa EcAp principima“ sa PAP/RAC Centrom iz Splita UNEP MAP-a. U 2018. član je tima za Predlog SPU za PPN za Obalno područje  Crne Gore, a u 2019. izrada »Nacionalnog inventara emisije zagađujućih materija  iz kopnenih izvora za Crnu Goru« ‒ NBB 2018/2019. kao ekspert UNEP/MAPa.