Prof. dr Ljubomir Pejović je rođen 23.01.1941. godine u Staniseljićima, opština Podgorica. Srednju poljoprivrednu školu je završio 1961. u Baru, a Poljoprivredni fakultet 1966. u Novom Sadu. Na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu je magistrirao 1975. i na istom fakultetu doktorirao 1982. godine. U zvanje redovnog profesora odnosno naučnog savjetnika izabran je 1992. godine.

Po završetku srednje škole 1961. i studija 1966. godine, jedno vrijeme je radio u ondašnjem Poljoprivrednom institute ‒ Zavodu za vinogradarstvo i voćarstvo, a nakon završetka vojnog roka 1968. zasnovao je stalni radni odnos. Prvo je radio kao stručni saradnik, zatim kao asistent istraživač, a od 1977. do 1992. je bio rukovodilac Zavoda za vinogradarstvo i voćarstvo Instituta. Od 1992. je bio prvo vršilac dužnosti direktora Biotehničkog instituta (ranije Poljoprivrednog), zatim je odlukom vlade Crne Gore, imenovan za direktora. Dužnost direktora je obavljao u tri mandata, sve do odlaska u starosnu penziju 2007. godine.

Govori ruski, a služi se francuskim i italijanskim jezikom.

Od 1980. do 1985. bio je angažovan kao honorarni nastavnik u Srednjoj ugostiteljskoj školi u Podgorici i Srednjoj mješovitoj školi u Tuzima gdje je držao nastavu iz predmeta Vinogradarstvo i Vinarstvo.

Iz oblasti sortnih proučavanja vinove loze obavio je specijalizaciju 1972. u Institutu za vinogradarstvo i vinarstvo u Budimpešti ‒ Mađarska, a iz analitike alkoholnih pića, u Enološkoj stanici u Vršcu, 1976. godine.

Sa grupom jugoslovenskih stručnjaka bio je na jednomjesečnom studijskom boravku u Francuskoj i  Korzici a specijalizaciju je obavio na Univerzitetu „La sapienze“ u Rimu ‒ Italija.

Kao autor ili koautor objavio je 5 knjiga ‒ monografija i preko 150 naučnih i stručnih radova i drugih priloga i uradio više studija, projekata, recenzija i stručnih ekspertiza.

Radio je dugo na oplemenjivanju i na stvaranju novih sorti vinove loze postigavši zapažene rezultati, 20 priznatih novih sorti. Jedan je od autora za prvih 14 priznatih, a glavni je autor-selekcionar za njh 6 priznatih 2002. godine.

Utemeljivač je i osnivač studija Poljoprivrede (2004) u okviru Biotehničkog instituta, koji je njegovom zaslugom transformisan u Biotehnički fakultet. Odlukom Senata Univerziteta imenovan je za prvog dekana Biotehničkog fakulteta.

Od školske 2001/2002. do 2006/2007. bio je gostujući profesor na Fakultetu za turizam i hotelijerstvo u Kotoru, gdje je držao nastavu iz predmeta: Tehnologija hrane i životne namirnice, a od školske 2005/2006. na Biotehničkom fakultetu u Podgorici je predavao Genetiku.

Učestvovao je na više međunarodnih kongresa, simpozijuma i drugih naučnih skupova u zemlji i inostranstvu na kojima je saopštavao naučne radove (Gent-Belgija, Kastelfranko, Kaltern, Bari, Palermo-Italija, Štutgart-Njemačka, Burgas, Sofija-Bugarska, Pariz, Montpelje-Francuska, Kesteli-Mađarska, Lisabon-Portugalija, Bratislava-Slovačka i dr).

Od novembra 2004. je redovni član Jugoslovenske inženjerske akademije.

Nakon obnove crnogorske državnosti i konstituisanja Inženjerske akademije Crne Gore, izabran je za njenog prvog predsjednika, a navedenu dužnost i sada obavlja.

Imenovan je za eksperta Saveznog ministarstva za razvoj nauku i životnu sredinu za oblast Biljne proizvodnje.

Bio je član raznih stručnih i upravnih organa u Institutu na Univerzitetu, Fondu za nauku i šire u opštini i Republici, predsjednik Savjeta Instituta, predsjednik Naučnog vijeća Instituta, član žirija za dodjelu decembarske nagrade grada Titograda, član Izvršnog odbora i zamjenik predsjednika Izvršnog odbora SIZ-a za nauku Crne Gore, član Nastavno-naučnog vijeća Univerziteta Crne Gore i dr.

Bio je predsjednik Saveza poljoprivrednih inženjera i tehničara Jugoslavije, predsjednik Jugoslovensko-vinogradarsko-vinarskog naučnog društva, član Senata Univerziteta Crne Gore, član ekspertnog tima za suvo i stono grožđe pri OIV (Međunarodna organizacija za lozu i vino sa sjedištem u Parizu), član izdavačkog savjeta časopisa „Arhiv za poljoprivredne nauke“, član redakcionog odbora časopisa „Poljoprivreda i šumarstvo“ i dr.

Dobitnik je više odlikovanja, nagrada, povelja, plaketa i priznanja od kojih su najznačajnija:

• Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima,
• Povelja Univerziteta Crne Gore,
• Plaketa Biotehničkog instituta,
• Plaketu Udruženja boraca i antifašista Crne Gore,
• Povelja Saveza poljoprivrednih inženjera i tehničara Jugoslavije,
• Zahvalnica II armije vojske Jugoslavije,
• Za uspješnog poljoprivrednog stručnjaka proglašen je 1998.

Američki biografski institut ga je kao uspješnog direktora, uvrstio u publikaciju („The internacional directory of distringuiched leadership“,USA 2009, str. 168).