Dr. sc. Vladimir Stanković, dipl. građ. inž. rođen 20.05.1933. Pecurica, Bar, preminuo 31. oktobra 2005. u Podgorici. Osnovno obrazovanje stekao 1948, srednje obrazovanje 1951. Diplomirao na Građevinskom fakultetu u Sarajevu 1959. Doktorsku disertaciju odbranio u Skoplju na Institutu za seizmičko inženjerstvo (IZIS) 1989. god. Nastavno zvanje docent univerziteta na Građevinskom fakultetu, Univerziteta Crne Gore,  dobija po doktoriranju.

Radio je u Republickom zavodu za projektovanje (RZUP) od 1962. do 1970. i od 1975. do 1990. U Kombinatu aluminijuma (KAT) od 1970. do 1975. Od 1991. do 1994. u Lovćen invest-u i u GP Crna Gora od 1994. do 1997.

            Član Osnivačke skupštine JINA održane 26. juna 2000. godine, od kada je  redovni član.

Naučno istraživačka djelatnost ‒ Bibliografija                                   

1. Stankovic: „Povredljivost na urbani celini na starim gradov i kulturno istoriski objekti i definiranje na uslovite namahuvanje na seizmickot“, doktorska disetrtacija, 1989. Fond strcune dokumentacije RZUP, Podgorica i  IZIS Skoplje. Apliktivni dio disertacije odnosi se na prakticne i upotrebljive vrijenosti kvaliteta objekta sa zidovima od lomljenog kamena.
2. Stankovic i dr.: „An applied methodology for assessment of earthquake vulnerabilitz and risk base on the earthquake od 15.april 1979. In SR Montenefro“, studija.
3. Stankovic i dr.: „Očekivanje povredljhivosti seizmiskog rizika za sest primorskih opstina i Opštine Cetinje”, Studija za potrebe izrade Prostornog plana Crne Gore.
4. Stankovic i dr.: „Efekti zemljotresa od 15. aprila 1979. g. na teritoriji SR Crne Gore”, publikacija 65 , IZIS Skoplje.
5. Stankovic i dr: „Metodološki pristup sanacija i ojačanju objekata na primjeru skole Maksim Gorki u Titogradu”. Osnova za Prirucnik UNDRO. Objekat je od 2000. do 2001. g. dograđen bez konsultacije sa autorima projekta.
6. Stankovic i dr: „Rezulati eksperimientalnih ispitivanja zidova od lomljenog kamena“, IZIS, Skoplje.

Izvedena djela

Od izvedenih objekata niskogradnje izdvajamo:

Most preko rijeke Morače, Podgorica; Most preko reke Bojane (Rukavac‒Ulcinj); Most „Porat Milena“ na istoimenom kanalu Ulcinj; Sanacija mosta „Rijeka Crnojevica“, stari kameni most veoma velike vrednosti, spomenik kulture zaštićen je od Zavoda za zaštitu spomenika kulture Crne ‒ Cetinje. Dva veća i jedan manji svod od lomljenog kamena u krečnom (posebno pripremljenom) malteru, saniran je čišćenjem, injektiranjem uz poštovanje autentične nivelete mosta; Most „Svrakin potok” Podgorica; Most preko rijeke Plašnice na autoputu Kolašin‒Ribarevina; Most na autoputu Berane‒Rožaje‒granica Srbije; Tri vijadukta u veoma nepristupačnom terenu; Most na Tifranskoj klisuri na autoputu Ribarevina‒Berane. Veoma teška građevina sa obavezom da se konstrukcija osposobi za prihvatanje odronjenih stijena sa visine od 10 do 15m zapremine i do 5 m³ i sanacija mostova i klizišta na autoputu Berane‒Rozaje.

Objekti visokogradnje: Stambene kule „Ruske kule” u Podgorici 1991‒1994. g. dvije kule po metodi „Pojoma“podizanje tavanica površine od 1200 m² po osnovi patentiranoj od Erivanskog instituta, autor prof. A. Srkjan. Ukupni uticaji zemljotresa predaju se stepenistom i liftovskom jezgru kao krupnom elementu dok se ploče i stubovi  zglobno vezani;  Stambeni soliter u Pljevljima, Konstruktivni sistem krutog jezgra u dijelu stepenica i liftova sa obodnim vitkim stubovima. Sistem razvijen zajedno sa IZIS Skoplje .

Sanacija sakralnih objekata poslije zemljotresa: Kompleks „Stari grad Budva“; Kompleks „Stari grad Ulcinj“; Sanacija objekata u Herceg Novom. Uglavnom se mogu istaći dva ‒ Manastir Savine i sanacija zvonika, tornja crkve u Budvi i Kotoru. Vodilo se računa da se  sačuva autentičnost objekta po svim parametrima međunarodnih kriterijuma za stara gradska jezgra i poštujući UNESKO principe ojačanja objekata poslije zemljotresa.